Picea omorika świerk serbski

Opis sadzonki

Drzewo o strzelistym, stożkowym pokroju. Po 10 latach osiąga około 3-5m a docelowo 15-25m. Zabarwienie igieł ciemnozielone, od spodu srebrzystobiałe (bardzo dekoracyjne). Wymaga stanowisk słonecznych do półcienistych. Preferuje gleby lekko przepuszczalne . Dobrze znosi suszę, zanieczyszczenia i warunki miejskie. Roślina o bardzo dobrej mrozoodporności. Zastosowanie znajduje jako soliter ale również  w szpalerach i alejach, parkach i wszelkiego rodzaju zieleni miejskiej. Dobrze sprawdzi się w ogrodach naturalistycznych jak i  nowoczesnych. Roślina nie wymaga cięcia, można usuwać tylko pędy uszkodzone bądź korekcyjne. Dobrze reaguje na umiarkowane nawożenie.

Charakterystyka

• Roślina o dobrej mrozoodporności, znosząca temperatury do około -25°C
• Odmiana najlepiej prezentuje się na stanowiskach słonecznych, półcienistych
• Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, lekko wilgotnych, o pH lekko kwaśnym do obojętnego
• Wymaga umiarkowanej wilgotności bez przesuszeń i zastojów wody
• To krzew niewymagający, łatwy w uprawie, przez co chętnie wybierany przez początkujących ogrodników
• Ukorzenione sadzonki w pojemnikach mogą być wysadzane przez cały okres wegetacyjny – od wczesnej wiosny do późnej jesieni dając dużą swobodę przy planowaniu ogrodu

Walory dekoracyjne

Świerk serbski jest uznawany za jeden z najbardziej dekoracyjnych i eleganckich świerków, ceniony za swój unikalny pokrój oraz dwubarwne igły. Charakteryzuje się bardzo wąską, strzelistą, stożkową koroną, która sprawia wrażenie lekkiej i eleganckiej. Gałęzie boczne są łukowato wygięte, z końcówkami często zadartymi do góry.  Igły są z wierzchu błyszczące, ciemnozielone, natomiast od spodu posiadają dwa charakterystyczne, wyraźne białe paski. Dzięki temu, przy lekkim powiewie wiatru, drzewo sprawia wrażenie szarozielonego lub srebrzystego. Wytwarza liczne, małe szyszki, które początkowo mają ciemnofioletowy, niemal czarny kolor, a dopiero z czasem stają się brązowe.

Zastosowanie

Doskonały jako soliter na trawniku, może stać się tłem dla bylin. Stanowi element szpalerów oraz naturalną osłonę przed wiatrem. Ze względu na wysoką tolerancję na zanieczyszczenia powietrza i mrozoodporność, jest sadzony w parkach, przy drogach i na osiedlach. Nadaje się do formowania gęstych, wysokich żywopłotów. Popularny jako żywa choinka w donicach lub cięta. Wykorzystywany w programach rekultywacji oraz dla elastycznego i wytrzymałego drewna w produkcji mebli i instrumentów muzycznych.

Materiały pomocnicze